Çok üzgünüz

Değerli Kürt aydını,siyasetçisi İhsan Aksoy hayatını kaybetti. Yaşamını Kürdistan davasına adayan Aksoy, yakalandığı kanser ve böbrek yetmezliği hastalıklarından dolayı 73 yaşında Almanya´da hayata veda etti. Kürdistan Sosyalist Partisi (PSK) ve Devrimci Doğu Kültür Ocakları (DDKO) kurucularından olan Aksoy, siyaset dışında edebiyat, gazetecilik ve yayıncılık çalışmalarıyla da Kürt yazım dünyasına büyük hizmetlerde bulunmuştu.
Ağrılı olmasından dolayı Serhad bölgesi kültür ve folkloru üzerinde de çalışmalarda bulunmuş İhsan Aksoy, evli ve bir çocuk sahibiydi.

VengMa ailesi adına tüm sevenlerine,ailesine ve dava arkadaşlarına baş sağlığı diliyoruz.

Abdurahman Demir´in Ihsan Aksoy hakkinda yazdığı yazıyı sizlerle paylaşıyoruz.

Sevgili dostlar, bu sabah aldığım bir telefon haberiyle acıların en büyüğünü,yani yürek acısını,Diyarbakır sokaklarında gezerek ağlaya,ağlaya yaşadım.Bir kez daha anladım ki her acının bir miadı vardır.Ama üç gün, ama beş gün,mutlaka miadı dolar ve de biter.Oysa yaşadığım yürek acısının farkı,böyle geçecek bir miadı yoktur.Anıldığı her an o acısınıda birlikte yaşatır.

İleri bir üretim biçimine geçmenin etkin unsuru olan devrimci kültürün nüvelerini aldığım ilk gençlik yıllarımda,Nazımın ,Ahmet Arifin,vede P. Nerudanın şiirleriyle düşüncelerimin şekillendiği dönemlerde,bir dergide TOPRAK ANA diye bir şiir okumuştum.

İlk dizelerinde “Toprak ana,buram buram kokuyorsun burnuma,usandım gelmek istiyorum sana,banada yer varmı bağrında “diye devam eden bir şiir okumuştum.Şiirin altında şairin adını okuduğumda İHSAN AKSOY adını öğrenmiştim.Çok etkilendiğim bu isim ile çok degil, üç yıl sonra, 12 Mart muhtırasıyla tutuklandığım ceza evinde, birlikte, aynı davanın sanıkları olarak yargılanacağımızı nerden bilebilirdim ki?

Cezaevinden sonra o dönemın kısır ideolojik ayrılıkları yüzünden, her ne kadar ayrı kulvarlarda mücadele etmiş olsakta,ondaki engin birikimin,geniş hoş görünün vede son derece gelişkin vefa duygusunun etkisinden olacak ki, hiç ayrılmadık. O hep babacan tavırıyla bana abilik etti bende hiç bir sürecte ona olan derin saygımı yitirmeden dostluğumu sürdürdüm.Nihayetınde 12 Eylül faşist darbesinden sonra sürgün yaşadığı yaban ellerinden, ülkesine döndüğünde,Mersin`de bir iki yıl birlikte yaşadık .Bu yaşamımız var olan dostluğumuzu dahada pekiştirdi.

Bu arada yakalandığım kanser illetinden Ankara Gazi üniversitesi hastahanesinde ameliyat olmustum.Bir sabah uyandığımda bir de baktım ki yanı başımda ,sevgili İhsan ağabeyim çok içli içli göz yaşı döküyor. Onu sakinleştirmek için kalemi elime alıp yazmaya başladım .Üzülme abim ben bu illeti yenerim demiştim .Yazdıklarımı okuduktan sonra acı bir gülümsemeyle bana çok içten baktı,eliyle kollarımı bir güzel sıktı ve de gitti.

Nihayetinde yıllar sonra bir gün onu Almanya`da yaşadığı şehirde evinde ziyaret ettim Bir iki gün birlikte kaldık .Eski güzel günlerimizi yine yaşadık.Orda bana hep şöyle takılırdı “KEKO CAN(o bana ya APO CAN derdi yada KEKO CAN derdi) ikimizde hayatı şu veya bu şekilde yaşayarak yaşları devirdik, yığınla güzel şeylerde yaptık. Ama iki şeyi beceremedik. Birincisi devrim yapmayı, ikincisi de evliliği.” 

İhsan ağabeye ne diyebilirdim ki? Yaşamımda hep doğruları ondan öğrenmiştim .Yaşamımızla ilgili yaptığı degerlendirmenin de dogruluğundan kuşku duyamazdım ki.

Vesselam sevgili ağabeyim şiirinde de belirttiğin gibi  bize yürek acısını yaşatarak erken ayrıldın aramızdan. Çok sevdiğin toprak ananın sana bağrında ayırdığı yere koşa koşa gitmenin ne alemi vardıysa.

Gittin…

Güle güle sevgili ağabeyim. Işıklar icinde uyu. Huzurun güzel, mekanın cennet olsun.

Abdurahman Demir

 

vengmanett@gmail.com Yazıları
Facebook : Vengma
Contact: Facebook

İlk yorumu siz yapın

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*


five − three =